راستی رآی بدهیم یا نه؟

بعضی ها آنرا وظیفه شرعی می دانند، بعضی آنرا وظیفه ملی ،بعضی ذینفعند و..... ولی ما چرا رای بدهیم؟

فرصت رای دادن و مردم سالاری دینی فضایی است که در تاریخ ایران سابقه نداشته در دوره پهلوی و قبل از آن اتکا و گرفتن آرای عمومی چیزی شبیه به جوک بوده است  شاید به ذهن آید که امروز دیگر از این حرفها نیست ولی به دور و برمان که نگاه کنیم و شیخ نشینهایی که هنوز گواهینامه به زنان نمی دهند و.... برای زنان حتی حق رآی فرمایشی که برای مردان قائلند ،قائل نمی باشند مثال زدنی است.

ما به سر صندوق می آییم تا به دیگران اجازه تصمیم گیری در مورد مملکت ندهیم . اگر ما نیاییم دیگران می آیند و هر که را که بخواهند انتخاب می کنند و انتخاب آنان بر من و تو حاکم می شود ..وآنوقت دیگر اگر اعتراضی کنیم عین بی عقلی است چراکه زمانی که باید می آمدیم و از حقمان استفاده می کردیم نیامدیم و این حق را سوزاندیم .

پس همه با هم برای تحقق مردمسالاری دینی و ایجاد حماسه سیاسی ، جمعه خواهیم آمد .....